نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. Top | #1

    تاریخ عضویت
    Oct 2011
    شماره عضویت
    10
    عنوان کاربر
    عضو جدید
    میانگین پست در روز
    0.00
    نوشته ها
    12
    تشکر تشکر کرده 
    0
    تشکر تشکر شده 
    0
    تشکر شده در
    0 پست
    آنلاين
    نامشخص
    متوسط آنلاين بودن
    نامشخص

    Post سینمایی که فقط نان فرهنگ را می خورد

    سینما در کشور ما تحت عنوان "فرهنگ" مورد توجه قرار می گیرد. هر چند سینما برای برخی میدان تجارت است، اما هنرمندان این صنعت را فرهنگی می نامند. مردم ما، در کنار سرگرمی سینما، توقع فرهنگ سازی از سینما دارند. کارگردانان و هنرمندان این صعنت خود را فرهنگی می دانند. حتی در مقابله و نقدِ سینما نیز ما شاهد حضور شخصیت های برجسته فکری و فرهنگی جامعه هستیم که پا به عرصه می گذارند و فیلمی را مورد نقد و بررسی قرار می دهند. و به طور کلی سینما در کشور ما به عنوان یک صنعت فرهنگی نان می خورد و نان در می آورد و زیست می کند.

    اما در بطن سینما و سینماگران خبری از فرهنگ نیست. نه به این معنا که -خدایی نکرده- اهالی سینما شخصیت های بی فرهنگی هستند؛ خیر. منظور از خلأ فرهنگی در سینما، خلأ تئوریک نسبت به فرهنگ است. این مسأله فرای ۹۰ درصد تولید فیلم فارسی ها و فیلم های تجاری است که اگر بخواهیم سینما را با آن ۹۰ درصد جریان شناسی و هویت یابی کنیم، باید بگوییم سینما یک ناهنجاری فرهنگی در جامعه ماست. اما صرف نظر از این ۹۰ درصد و با توجه به ۱۰ درصد قابل تحملی(آن هم با خوش بینی) که در سینما تولید می شود، خلأ تئوریک به وضوح قابل تشخیص است.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی در سینما می توان محتوای فکری ارائه شده در فیلم ها را مورد بررسی قرار داد، اما آنچه مهم تر از محتوای فیلم هاست، محتوی فکری کارگردانان و فیلم نامه نویسان است که سی و سه سال بدلیل فضای غیرعالمانه و گل و گشاد هنر کشور، نتوانستند موج نویی با عنوان انقلاب اسلامی در کشور به راه اندازند.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی سینما نباید فیلم های موافق با انصار حزب الله و مخالف با آنها را مقایسه کرد و نتیجه گرفت. نباید با مقایسه ی آمار "یک خانواده محترم" ها و "قلاده طلا" ها نتیجه گرفت که سینمای ما اینقدر درصد بی فرهنگ است و اینقدر درصد فرهنگی. بلکه، برای تشخیص درد بی فرهنگی باید پذیرفت که فرهنگ یک مقوله ای نیست که هر هنرمندی آن را از خانه ی قدیمی پدر بزرگش به ارث برده باشد. و یا فرهنگ سبک زندگی آن ور آبی نیست. فرهنگ، فرهنگ شناسی و فرهنگ سازی دانشی است تخصصی که نیاز به فراگیری و مطالعه بسیار دارد. به طور مثا در فضای آموزشی به کارآموزها تذکر می دهند که هنرمند نگاهی متفاوت به زندگی دارد اما این سوال بی پاسخ است که این نگاه متفاوت از چه ناشی می شود؟ و بعد در کلاس های تمرین خلاقیت زور می زنند که این نگاه متفاوت به واسطه ی تخیلات احمقانه ایجاد شود. در حالی که بخش عمده ی این نگاه متفاوت باید از فهم و علم هنرمند ناشی شود که توضیح این مطلب خارج از حوصله این یادداشت است.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی سینما نباید میزان حجاب، گریم های زننده و دیالوگ ها را مورد مداقه قرار داد. کافیست که لیستی از تحصیلات تمامی کارگردانان و هنرمندان مطرح و مقبول سینما را جمع آوری کرد. و یا با هر کدام از آنان در رابطه ی با فرهنگ و هنر مصاحبه کرد تا آنان به این سوالات پاسخ دهند: تعریف شما از فرهنگ چیست؟ مولفه های تمدن شناسی چیست؟ مولفه های فرهنگ انقلاب اسلامی چیست؟ رویکرد فرهنگ سازی شما چگونه است؟ اما پس از پرسش این سوالها، با سوالی به شما پاسخ می دهند: اینها چه ربطی به سینما و هنرمند دارد؟ مگر کارگردان جامعه شناس است؟ مگر تمدن شناس است؟ مگر ...؟ و این پاسخ ناشی از آن است که سینما فقط و فقط نان فرهنگ را می خورد و در واقع خالی از نیروهای فرهنگی است. البته این ها بخشی از سوالهای تئوریک در زمینه فرهنگ بود و طبیعی است که اگر شخصی صرفا به این سوالات پاسخ دهد فرهنگی نامیده نمی شود. منظور آنکه هنرمندان ما فهم درستی از فرهنگ، تمدن، سبک زندگی، و هنر اسلامی ندارند، چرا که مسیر هنری شدن، مسیر سینمایی شدن، مسیر کارگردان و بازیگر شدن، از علم و اندیشه نمی گذرد. بلکه از تجارب فنی عبور می کند. شاید هنرمندان ما در فن خود متخصص و تحصیلکرده باشند، این در فرهنگی بودن شان هیچ تخصص و اندیشه ای ندارند. فیلمنامه نویس ما، درام را می شناسد، اما وقتی فرهنگ و تمدن ما را نمی شناسد، ناخودآگاه پرورش یافته با رمان ها و فیلم های غربی و آمریکایی و آسیا شرقی، داستان های بیگانه می تراشد. کارگردان ِبرآمده از شمال تهران با همان نگاه خاص خود، نمی تواند سبک زندگیِ ۷۰ میلیونی، داستان هفتاد میلیونی، شخصیت ۷۰ میلیونی نشان ما بدهد. بازیگری که فقط بازی کرده، در فیلم های متناقض ایفای نقش می کند و محتوا و پیام فیلم برایش هیچ اهمیتی ندارد.

    حال در این فضای دردناک، توقع مردم از آموزنده بودن فیلم های تولید شده، نقدِ منتقدین اندیشمند سینما و نیز مقابله نیروهای فکری و فرهنگی کشور با طیف هنرمند بر سر برخی آثار، اتفاقی خنده آور نیست؟!

    سهل انگاری در پرورش هنرمندان و این طرز تفکر که سیاست و اندیشه ربطی به هنر و هنرمند ندارد ما را به این خلأ دردناک در سینما (البته در همان ده درصد) رسانده است. سه دهه از انقلاب گذشته و همچنان مردم ما نمی دانند که این سینما چه از جان انقلاب و نظام و ملت می خواهد؟ به چه کاری می آید؟ و هنرمندان و متصدیان در این حوزه چه می کنند؟ سه دهه از انقلاب گذشته و ما سینمای 70 میلیونی نداریم؟!

    اگر بخواهیم سینما را به عنوان یک صنعت فرهنگی بپذریم باید قواعد آن را نیز رعایت کنیم. هنرمند باید به عنوان اثرگذار ترین نیروی فرهنگی، فرهنگ انقلاب اسلامی و مولفه های تمدن اسلامی را بشناسد. تاریخ را بشناسد. معارف اسلامی را بشناسد. جریان های فکری و هنری اسلام و غرب را بشناسد و تحلیل درستی از آن داشته باشد. فرم فیلم انقلاب اسلامی را بشناسد.

    اما آنچه امروز شاهد آن هستیم، هر کسی که داستان نویسی می داند- حال به هر نحوی- فیلمنامه نویس می شود. هر کسی خوشکل تر است بازیگر می شود. هر کسی مستعد تر است کارگردان می شود. هر کسی پولدار تر است سرمایه گذار و تهیه کننده می شود. هر کسی ...

    آنچه امروز شاهد آن هستیم، پس از سه دهه همچنان فیلم های تولید شده- به لحاظ سبک زندگی و داستان- هیچ ربطی به زندگی عموم مردم ندارد. لذا مردم هیچ احساس نیازی نمی کنند که وقت خودشان را در سینمای امروز تلف کنند. پس از سه دهه فضای هنر کشور، فضایی باز است که هر کسی از مادرش قهر کرده می تواند برود یک سرمایه گذار پیدا کند و کار بسازد... و طنز تلخ داستان آنجاست که عده ی زیادی انسان متفکر و اندیشمند و صاحب تریبون و دولت و ... سرگرم نقد و بررسی اثر ِجنابِ"قهر کرده از مادر" می شوند...



    یا علی مدد...


    منبع: http://sedyaser.blogfa.com/page/boland.aspx
    ویرایش توسط شیدا : 01-04-14 در ساعت 02:36

  2. Top | #2

    تاریخ عضویت
    Feb 2014
    شماره عضویت
    560
    عنوان کاربر
    کاربر ممتاز
    میانگین پست در روز
    0.29
    نوشته ها
    483
    تشکر تشکر کرده 
    0
    تشکر تشکر شده 
    7
    تشکر شده در
    6 پست
    آنلاين
    نامشخص
    متوسط آنلاين بودن
    نامشخص
    [SIZE=3]
    نقل قول نوشته اصلی توسط sedyaser نمایش پست ها
    سینما در کشور ما تحت عنوان "فرهنگ" مورد توجه قرار می گیرد. هر چند سینما برای برخی میدان تجارت است، اما هنرمندان این صنعت را فرهنگی می نامند. مردم ما، در کنار سرگرمی سینما، توقع فرهنگ سازی از سینما دارند. کارگردانان و هنرمندان این صعنت خود را فرهنگی می دانند. حتی در مقابله و نقدِ سینما نیز ما شاهد حضور شخصیت های برجسته فکری و فرهنگی جامعه هستیم که پا به عرصه می گذارند و فیلمی را مورد نقد و بررسی قرار می دهند. و به طور کلی سینما در کشور ما به عنوان یک صنعت فرهنگی نان می خورد و نان در می آورد و زیست می کند.

    اما در بطن سینما و سینماگران خبری از فرهنگ نیست. نه به این معنا که -خدایی نکرده- اهالی سینما شخصیت های بی فرهنگی هستند؛ خیر. منظور از خلأ فرهنگی در سینما، خلأ تئوریک نسبت به فرهنگ است. این مسأله فرای ۹۰ درصد تولید فیلم فارسی ها و فیلم های تجاری است که اگر بخواهیم سینما را با آن ۹۰ درصد جریان شناسی و هویت یابی کنیم، باید بگوییم سینما یک ناهنجاری فرهنگی در جامعه ماست. اما صرف نظر از این ۹۰ درصد و با توجه به ۱۰ درصد قابل تحملی(آن هم با خوش بینی) که در سینما تولید می شود، خلأ تئوریک به وضوح قابل تشخیص است.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی در سینما می توان محتوای فکری ارائه شده در فیلم ها را مورد بررسی قرار داد، اما آنچه مهم تر از محتوای فیلم هاست، محتوی فکری کارگردانان و فیلم نامه نویسان است که سی و سه سال بدلیل فضای غیرعالمانه و گل و گشاد هنر کشور، نتوانستند موج نویی با عنوان انقلاب اسلامی در کشور به راه اندازند.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی سینما نباید فیلم های موافق با انصار حزب الله و مخالف با آنها را مقایسه کرد و نتیجه گرفت. نباید با مقایسه ی آمار "یک خانواده محترم" ها و "قلاده طلا" ها نتیجه گرفت که سینمای ما اینقدر درصد بی فرهنگ است و اینقدر درصد فرهنگی. بلکه، برای تشخیص درد بی فرهنگی باید پذیرفت که فرهنگ یک مقوله ای نیست که هر هنرمندی آن را از خانه ی قدیمی پدر بزرگش به ارث برده باشد. و یا فرهنگ سبک زندگی آن ور آبی نیست. فرهنگ، فرهنگ شناسی و فرهنگ سازی دانشی است تخصصی که نیاز به فراگیری و مطالعه بسیار دارد. به طور مثا در فضای آموزشی به کارآموزها تذکر می دهند که هنرمند نگاهی متفاوت به زندگی دارد اما این سوال بی پاسخ است که این نگاه متفاوت از چه ناشی می شود؟ و بعد در کلاس های تمرین خلاقیت زور می زنند که این نگاه متفاوت به واسطه ی تخیلات احمقانه ایجاد شود. در حالی که بخش عمده ی این نگاه متفاوت باید از فهم و علم هنرمند ناشی شود که توضیح این مطلب خارج از حوصله این یادداشت است.

    برای تشخیص درد بی فرهنگی سینما نباید میزان حجاب، گریم های زننده و دیالوگ ها را مورد مداقه قرار داد. کافیست که لیستی از تحصیلات تمامی کارگردانان و هنرمندان مطرح و مقبول سینما را جمع آوری کرد. و یا با هر کدام از آنان در رابطه ی با فرهنگ و هنر مصاحبه کرد تا آنان به این سوالات پاسخ دهند: تعریف شما از فرهنگ چیست؟ مولفه های تمدن شناسی چیست؟ مولفه های فرهنگ انقلاب اسلامی چیست؟ رویکرد فرهنگ سازی شما چگونه است؟ اما پس از پرسش این سوالها، با سوالی به شما پاسخ می دهند: اینها چه ربطی به سینما و هنرمند دارد؟ مگر کارگردان جامعه شناس است؟ مگر تمدن شناس است؟ مگر ...؟ و این پاسخ ناشی از آن است که سینما فقط و فقط نان فرهنگ را می خورد و در واقع خالی از نیروهای فرهنگی است. البته این ها بخشی از سوالهای تئوریک در زمینه فرهنگ بود و طبیعی است که اگر شخصی صرفا به این سوالات پاسخ دهد فرهنگی نامیده نمی شود. منظور آنکه هنرمندان ما فهم درستی از فرهنگ، تمدن، سبک زندگی، و هنر اسلامی ندارند، چرا که مسیر هنری شدن، مسیر سینمایی شدن، مسیر کارگردان و بازیگر شدن، از علم و اندیشه نمی گذرد. بلکه از تجارب فنی عبور می کند. شاید هنرمندان ما در فن خود متخصص و تحصیلکرده باشند، این در فرهنگی بودن شان هیچ تخصص و اندیشه ای ندارند. فیلمنامه نویس ما، درام را می شناسد، اما وقتی فرهنگ و تمدن ما را نمی شناسد، ناخودآگاه پرورش یافته با رمان ها و فیلم های غربی و آمریکایی و آسیا شرقی، داستان های بیگانه می تراشد. کارگردان ِبرآمده از شمال تهران با همان نگاه خاص خود، نمی تواند سبک زندگیِ ۷۰ میلیونی، داستان هفتاد میلیونی، شخصیت ۷۰ میلیونی نشان ما بدهد. بازیگری که فقط بازی کرده، در فیلم های متناقض ایفای نقش می کند و محتوا و پیام فیلم برایش هیچ اهمیتی ندارد.

    حال در این فضای دردناک، توقع مردم از آموزنده بودن فیلم های تولید شده، نقدِ منتقدین اندیشمند سینما و نیز مقابله نیروهای فکری و فرهنگی کشور با طیف هنرمند بر سر برخی آثار، اتفاقی خنده آور نیست؟!

    سهل انگاری در پرورش هنرمندان و این طرز تفکر که سیاست و اندیشه ربطی به هنر و هنرمند ندارد ما را به این خلأ دردناک در سینما (البته در همان ده درصد) رسانده است. سه دهه از انقلاب گذشته و همچنان مردم ما نمی دانند که این سینما چه از جان انقلاب و نظام و ملت می خواهد؟ به چه کاری می آید؟ و هنرمندان و متصدیان در این حوزه چه می کنند؟ سه دهه از انقلاب گذشته و ما سینمای 70 میلیونی نداریم؟!

    اگر بخواهیم سینما را به عنوان یک صنعت فرهنگی بپذریم باید قواعد آن را نیز رعایت کنیم. هنرمند باید به عنوان اثرگذار ترین نیروی فرهنگی، فرهنگ انقلاب اسلامی و مولفه های تمدن اسلامی را بشناسد. تاریخ را بشناسد. معارف اسلامی را بشناسد. جریان های فکری و هنری اسلام و غرب را بشناسد و تحلیل درستی از آن داشته باشد. فرم فیلم انقلاب اسلامی را بشناسد.

    اما آنچه امروز شاهد آن هستیم، هر کسی که داستان نویسی می داند- حال به هر نحوی- فیلمنامه نویس می شود. هر کسی خوشکل تر است بازیگر می شود. هر کسی مستعد تر است کارگردان می شود. هر کسی پولدار تر است سرمایه گذار و تهیه کننده می شود. هر کسی ...

    آنچه امروز شاهد آن هستیم، پس از سه دهه همچنان فیلم های تولید شده- به لحاظ سبک زندگی و داستان- هیچ ربطی به زندگی عموم مردم ندارد. لذا مردم هیچ احساس نیازی نمی کنند که وقت خودشان را در سینمای امروز تلف کنند. پس از سه دهه فضای هنر کشور، فضایی باز است که هر کسی از مادرش قهر کرده می تواند برود یک سرمایه گذار پیدا کند و کار بسازد... و طنز تلخ داستان آنجاست که عده ی زیادی انسان متفکر و اندیشمند و صاحب تریبون و دولت و ... سرگرم نقد و بررسی اثر ِجنابِ"قهر کرده از مادر" می شوند...



    یا علی مدد...
    نقل قول نوشته اصلی توسط sedyaser نمایش پست ها
    متن قوی بود،نمیدونم این دوستمون هنوزم هست یا نه ولی متنش ارزش خوندن رو داشت،پیشنهاد میکنم امسال که سال فرهنگ هم هست 3 دقیقه وقتتون رو بذارید و بخونیدش./size]
    من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش............................
    .........تو پس پرده چه دانی که که خوب است و که زشت؟!

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  


SEO by vBSEO 3.6.1